ਮੈਨੂੰ ਰੱਬ ਨਾ ਆਖ,
ਮੈਨੂੰ ਯਾਰ ਰਹਿਣ ਦੇ।
ਮੈਨੂੰ ਉੱਤੇ ਨਾ ਰੱਖ,
ਮੈਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਬਹਿਣ ਦੇ।

ਨਾ ਮੰਦਰ, ਨਾ ਮਸੀਤ,
ਮੈਨੂੰ ਅਣਜਾਣ ਰਹਿਣ ਦੇ।
ਨਾ ਖੁਦਾ, ਨਾ ਗਵਾਹ,
ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਰਹਿਣ ਦੇ।

ਇੱਕ ਘੜੀ ਦੀ ਹੋਂਦ,
ਮੈਨੂੰ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦੇ।
ਬਣ ਜਾਣਾ ਮੈਂ ਰਾਖ,
ਮੈਨੂੰ ਅੱਗ ਰਹਿਣ ਦੇ।

ਨਾ ਰਾਜਾ, ਨਾ ਦਰਵੇਸ਼,
ਮੈਨੂੰ ਫਕੀਰ ਰਹਿਣ ਦੇ।
ਮੈਨੂੰ ਰੱਬ ਨਾ ਆਖ,
ਮੈਨੂੰ ਯਾਰ ਰਹਿਣ ਦੇ।

ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ

ਹੋਇਓਂ ਬੰਦੇਆ ਬੇਪਰਵਾਹ

ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ, ਇੱਕ ਸਾਹ

ਘੁੰਮ ਘੁਮੇਰੀ ਪਾਇਆ ਰਾਹ

–

ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ

ਕੌਣ ਹੈ ਰਾਖਾ, ਕੌਣ ਗਵਾਹ

ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ

ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਅੱਗ ਸਵਾਹ

–

ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ

ਕਿੱਥੇ ਚਰਖਾ, ਕੌਣ ਜੁਲਾਹ

ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ

ਖੋਲ ਤੂੰ ਗੰਢਾਂ, ਲੱਭ ਸਿਰਾ

–

–

Ikk ikk saah, ikk ikk saah

Hoyon bandeya beparwaah

Ikk ikk saah, ikk saah

Ghumm ghumeri paaya raah

Ikk ikk saah, ikk ikk saah

Kaun hai raakha, kaun gawaah

Ikk ikk saah, ikk ikk saah

Aundey jaundey agg swaah

Ikk ikk saah, ikk ikk saah

Kitthay charkha, kaun julaah

Ikk ikk saah, ikk ikk saah

Khol tu gandhhaan, labh sira

–

–

Each breath, each sacred breath

Yet I moved through life — untouched, unfazed

Each breath, a drifting thread

Winding through a maze I never traced

Each breath, each silent breath

Who watches? Who will testify?

Each breath — rising, falling flame

Ashes carried through the sky

Each breath, each tender breath

Where’s the wheel? Who weaves the thread?

Each breath, each tangled breath

Unravel the knots — find where it led

No name, no grand display,

No noise, no need to say—

God’s first gift,

The light that showed the way.

Never asked, never feared,

Never questioned, never steered—

Just whispered, “You’ll rise, you’ll lead,”

And held me when I veered.

A king, a dervesh,

My guide, my grace—

And in his eyes, only light…

And in that light, God’s face.

~

~

ਨਾ ਨਾਮ, ਨਾ ਹਵਾਲਾ
ਨਾ ਸ਼ੋਰ, ਨਾ ਸ਼ਿਕਾਇਤ
ਰੱਬ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੈਗਾਮ
ਉਸ ਦੀ ਅਵੱਲੀ ਇਨਾਇਤ

ਨਾ ਮੰਗਦਾ, ਨਾ ਪੁੱਛਦਾ
ਨਾ ਡਰਦਾ, ਨਾ ਕੁਝਦਾ
“ਤੂੰ ਕਰ ਲਏਂਗੀ” ਦਾ ਹੱਲਾ
ਇਹ ਦੀਵਾ ਨਹੀਂ ਬੁਝਦਾ

ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਵੀ, ਫ਼ਕੀਰ ਵੀ
ਮੇਰਾ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਤੇ ਮੁਨੀਰ ਵੀ
ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਨੂਰ ਨੂਰ
ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਰੱਬ ਦੀ ਲੋੜ ਕੀ?

~

~

Na naam, na hawaala
Na shor, na shikaayat
Rabb da pehla paigaam
Us di avalli inaayat

Na mangda, na pucchda
Na darda, na kujhda
“Tu kar laengi” da halla
Eh deewa ni bujhda

Shehanshah vi, faqeer vi
Mera haafiz te muneer vi
Ankhaan de vich noor noor
Mainu hor Rabb di lod ki?

ਤੇਰੇ ਸਾਂਝ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ

ਰੱਬ ਜੀ ਐਸੀ ਸਾਂਝ ਪਾਈ
ਤੈਨੂੰ ਕੀਤਾ ਮੇਰੀ ਮਾਈ
ਦੁੱਖ ਵੀ ਸਾਂਝੇ, ਸੁੱਖ ਵੀ ਸਾਂਝੇ
ਰੂਹ ਨਾਲ ਐਸੀ ਰੂਹ ਮਿਲਾਈ।

ਸਾਂਝਾ ਸੂਰਜ, ਸਾਂਝੀਆਂ ਧੁੱਪਾਂ
ਸਾਂਝੇ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਸਾਂਝੀਆਂ ਰੀਝਾਂ
ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਢਾਲ ਬਣਾ ਕੇ
ਰੱਬ ਜੀ ਹੱਥ ਤਲਵਾਰ ਫੜਾਈ।

ਸਾਂਝਾ ਚੰਨ ਤੇ ਸਾਂਝੇ ਤਾਰੇ
ਸਾਂਝੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਸਾਂਝੇ ਲਾਰੇ
ਤੇਰੀ ਹਥ ਵਿਚ ਮਾਲਾ ਦੇ ਕੇ
ਰੱਬ ਜੀ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਈ।

ਸਾਂਝੀ ਮਿੱਟੀ, ਸਾਂਝਾ ਅਸਮਾਨ
ਸਾਂਝੇ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਸਾਂਝੀ ਜਾਨ
ਤੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਾ ਡੂੰਘ ਸਮੁੰਦਰ
ਤੇਰੀ ਮੈਨੂੰ ਬੂੰਦ ਬਣਾਈ।

ਸਾਂਝਾ ਨੂਰ, ਸਾਂਝੀ ਬਾਣੀ
ਤੂੰ ਗੁਰੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਮਾਣੀ
ਮੈਂ ਹੱਸਦੀ ਰੱਬ ਦੀ ਕਠਪੁਤਲੀ
ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਡੋਰ ਬਣਾਈ।

Romanized Punjabi:

Rabb ji aisi saanjh paaee

Tainu keeta meri maaee

Dukh vi saanjhe, sukh vi saanjhe

Rooh naal aisi rooh milaai.

Saanjha sooraj, saanjhiyan dhuppaan

Saanjhe rishtay, saanjhiyan reejhaan

Tainu meri dhaal banaa ke

Rabb ji hath talvaar phadaai.

Saanjha chann te saanjhe taare

Saanjhiyan khushiyan, saanjhe laare

Teri hath vich maala de ke

Rabb ji apni haazri laai.

Saanjhi mitti, saanjha asmaan

Saanjhe agg, paani, saanjhi jaan

Tu aseesaan da dhoong samundar

Teri mainu boond banaai.

Saanjha noor, saanjhi baani

Tu Guru, main teri nimaani

Main hassdi Rabb di kathputli

Tainu meri dor banaai.

Poetic English Translation:

Gratitude for Your Shared Light

(Tere Saanjh Da Shukraana)

The Divine carved a sacred law

And made you my guiding Maa

We shared the pain, we shared the grace

Two souls entwined in one embrace.

A shared sun, a shared light

Shared dreams by day, shared peace at night

You stood as shield when storms drew near

And told me, “Go forth—no fear.”

We shared the moon and stars above

Shared joys, tears, and endless love

Into your hands, He placed a thread

A rosary glowing where angels tread.

Shared earth, and shared skies

Shared the fire, and the sighs

You, the deep ocean of blessings divine

He made me a drop from your sacred shrine.

Shared light, shared power

You, my Guru—I the flower

I dance as God’s own marionette

With you the string He lovingly set.

तेरा ज़िक्र हो, बस और कोई बात न हो

दीये की लौ जले, और ख़त्म रात न हो

साँसों को आने-जाने की शिकायत न रहे

मेरी राख के अंगारों की कोई ज़ात न हो

तेरी महफ़िल में आएं हैं ख़ामोशी बन कर

सजदा क़बूल कर, चाहे मुलाक़ात न हो

इक आधे से चाँद को काँधा देने

बादल घिर तो आएं, मगर बरसात न हो

‘ख़ाक’ को इश्क़ नहीं रंगों से

तेरा ज़िक्र हो, बस और कोई बात न हो

The heart desires
A friend
A conversation
Deep
Meaningful
But the brain stands guard
For the same heart is fragile
Breaks
So the mind
Forwards and shuffles
Entangled webs
We weave
The heart desires
And
The soul
Ah — the soul
Desires nothing
No friends or enemies
No conversations
Whole
Nothing amiss
Silence
But the heart desires…..
That journey
From the brain
To the mind
To the heart
To the soul
To the silence
A half taken breath
Waiting to let go….

When more time has passed

A year, a hundred, a thousand

And you and I meet again

Both old, tired and wizened

When the moon has moved

Far far away from earth

And you and I meet again

Like whirling starry mirth

When the sun has finally set

To never rise up again ever

And you and I meet again

Like raindrops in the river

Will you still know me

And beckon me to you

When you and I meet again

Will our souls know it too

Will you hold my hand again

Will you teach me how to walk

When you and I meet again

We will make the silence talk

Happy Birthday dad

I rise alone

I fall alone

Alone I become the brilliance

And I sit in the dark alone

I laugh alone

I cry alone

Alone I climb my mountain

And I see the million stars alone

I sit alone

I walk alone

Alone I enter the forest

And I face my fears alone

I sing alone

I dance alone

Alone I stand in the rain

And I hear the thunder alone

I breathe alone

I pray alone

Alone I sit with the Gods

And I seek my silence alone

I smile alone

I rest alone

Alone I lay down in the ground

And I become dust alone

To fall in love
Or to rise in wisdom
The full moon smiles
Let me fall again
And again
And again

To be met with silence

To be held in silence

To be revered in silence

To be smeared in silence

The world will leave

If I break the quiet

The trees implore me

To stop the riot

But I have to sing

And I have to shout

I have to scream

And roar, without doubt

Now my empty pedestal

Stares at me accusingly

My Gods have all gone

And still silence eludes me